Grafixpol x ŁDF2018

23/01
Grafixpol x ŁDF2018

Koncepcję graficzną Łódź Design Festival 2018 przygotowało studio komunikacji wizualnej Grafixpol. Ich projekty obejmują identyfikacje wizualne oraz wydawnictwa dla instytucji i firm działających w obszarze społeczno-kulturalnym. Grafixpol narodził się z miłości do czystych, prostych form. Sednem powstających w studio projektów są harmonia, intelektualna wrażliwość i precyzyjne rozwiązania. Są otwarci na nowe zjawiska w kulturze, sztuce i życiu codziennym, ale zawsze pozostają wierni sobie.
Projektowanie to dla nich łączenie myśli z materią. Ich projekty mimo pozornej prostoty stanowią rodzaj hipertekstu przeznaczonego do odczytania przez uważnego odbiorcę. Dopiero nawigacja między różnymi znaczeniami stwarza pełen obraz.

Wybrane wiodące kolory identyfikacji wizualnej opracowanej przez studio Grafixpol to zieleń, pomarańcz i biel, kojarzące się z nową, wiosenną odsłoną festiwalu.
Zakorzenione w optycznych tradycjach peerelowskiego wzornictwa jednocześnie zyskują blask, promieniując w przyszłość i energetyzując przestrzeń miasta. 
Tytułowe "Refleksje" to też moment lekko nostalgicznego zatrzymania i spojrzenia wstecz, stąd w identyfikacji pojawia się odsyłające do tego odwrócone „Re". Odzwierciedlenie momentu spowolnienia następuje przez powtórzenie liter („RReee”). Zaznaczenie przedrostka „Re" to także renesans - odrodzenie, powrót np. do korzeni, ale też rewizja, ponowne wykonanie jakiejś czynności, odniesienie się do błędu. 
„Re” jest częścią „Refleksji”, ale zyskuje samodzielność – przez taki zapis odsyła także do komunikacji za pośrednictwem cyfrowych mediów, jest synonimem odpowiedzi na postawione przez kogoś pytanie lub wyrażoną potrzebę – tak, jak design. 
Prosty projekt typograficzny odwołuje się do idei designu demokratycznego, który stanowi schedę rejonu krajów Bałtyckich – jest utylitarny, dostępny i zrozumiały dla wszystkich. 
Jednak kanon komunikacji z widzem zostaje przełamany przez odwrócenie i zwielokrotnienie liter, przekreślone słowa i kolorystyczny dysonans. W projekt wkrada się błąd. To czynnik ludzki. Ryzyko błędu jest jednocześnie refleksją nad współistnieniem dwóch światów – ludzkiego i automatyzacji, a oswojenie pomyłki kładzie nacisk na wartość procesu, umożliwiającego wyciągnięcie wniosków i re-kreację. 
To szansa na odrodzenie, powrót i odbudowanie relacji.

DSC06651web2